Αν αρχίσω να φοβάμαι δεν θα μπορώ να είμαι στην πολιτική

Χειμαρρώδης, απρόβλεπτος, ευθύς και με το «κακό συνήθειο» να λέει τα πράγματα με το όνομά τους. Ο Ιωνάς Νικολάου, εκτός από βουλευτής του ΔΗΣΥ, είναι γνωστός και ως «ο αστυνόμος της Αστυνομίας», αφού επικρίνει την ηγεσία του σώματος σχεδόν σε καθημερινή βάση. Και η παρούσα συνέντευξη δεν αποτελεί εξαίρεση! Από την Οριάνα Παπαντωνίου

Φωτογραφίες: Παναγιώτης Μηνά

Επιμέλεια: Γεωργία Μοδίτη

Έχετε προσωπικό ζήτημα με την ηγεσία της Αστυνομίας και τη «χτυπάτε» αλύπητα το τελευταίο διάστημα;

Όχι, φυσικά. Δεν έχει να κάνει με την παρούσα ηγεσία αλλά με την νοοτροπία της κάθε ηγεσίας του αστυνομικού σώματος. Βλέπουμε τα λάθη του παρελθόντος να επαναλαμβάνονται και μάλιστα σε μεγαλύτερο βαθμό. Πρέπει να υπάρξει μια ουσιαστική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο η Αστυνομία αντικρίζει τα διάφορα θέματα, να αλλάξει νοοτροπία.

Θέλετε να γίνετε πιο συγκεκριμένος;

Μετά το θέμα του ξυλοδαρμού των φοιτητών, που όλοι το καταδίκασαν, δεν είναι δυνατόν σήμερα να καταγγέλλονται ακόμη υποθέσεις ξυλοδαρμού, είτε έχουμε να κάνουμε με άτομα που συνελήφθησαν σε επεισόδια έξω από το γήπεδο είτε κάποιους τους οποίους παρακολουθούσαν για ναρκωτικά. Ακόμα και σήμερα κάνουν «ελεγχόμενες επιχειρήσεις», όπως αποκάλεσαν τότε την υπόθεση Κίτα.

Μήπως τελικά θα πρέπει να ζητήσουμε τη βοήθεια ειδικών;

Δεν αρνούμαι την ανάγκη να ανταλλάξεις εμπειρίες με οποιονδήποτε μπορεί να είναι πιο έμπειρος από εσένα και να έχει στο ενεργητικό του περισσότερες επιτυχίες. Εκείνο όμως που χρειάζεται να γίνει σε πρώτο στάδιο είναι να αλλάξει η νοοτροπία. Αυτή η νοοτροπία του «τσαούση» που υπήρχε τη δεκαετία του '60. Πενήντα χρόνια μετά και στον 21ο αιώνα, και αυτή η νοοτροπία παραμένει η ίδια. Δεν είναι δυνατόν στην ηγεσία της Αστυνομίας να μην αναγνωρίζουν την ανάγκη να έχουν πτυχιούχους.

Έχετε κάτι συγκεκριμένο να προτείνετε;

Πρώτα και πάνω από όλα πρέπει να υπάρξει αναδιοργάνωση του Σώματος, να πάψει να έχει το στοιχείο του προσωποπαγούς, να οργανωθεί σωστά σε μονάδες. Να υπάρξει αποκέντρωση αρμοδιοτήτων και κατανομή. Αυτό γίνεται μόνο όταν έχεις τα στελέχη τα οποία μπορείς να εμπιστευτείς.

Υπάρχουν τέτοια στελέχη σήμερα;

Στο Σώμα υπάρχουν άριστοι, αξιόλογοι αστυνομικοί, που μπορούν να προσφέρουν, αλλά δεν αξιοποιούνται. Και οι λόγοι είναι κυρίως πολιτικοί. Δεν είναι δυνατόν να ξηλώνεις ένα ολόκληρο σώμα που είχε άριστα αποτελέσματα σε κάποια ειδικά θέματα. Ξήλωσαν το C.I.D. στη Λάρνακα όταν ξεκίνησε να κάνει σημαντικές επιχειρήσεις. Φαίνεται ότι κάποιους ενόχλησαν. Τι γίνεται, λοιπόν, τώρα στη Λάρνακα; Ποιος ενοχλεί ποιον;

Εξηγήσεις από τον υπουργό Δικαιοσύνης ζητήσατε;

Κανένας δεν μπορεί να μας δώσει τη λύση του προβλήματος και αυτό είναι που προβληματίζει και απογοητεύει περισσότερο. Όλοι γνωρίζουν και για τα παραδικαστήρια και για τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρονται κάποιοι του υποκόσμου. Στη Λάρνακα κάποιοι δεν σταματούν ούτε στα φώτα τροχαίας, κυκλοφορούν με αυτοκινητοπομπές. Δεν είναι δυνατό να μην το γνωρίζει αυτό η ηγεσία της Αστυνομίας και διερωτώμαι τι κάνουν.

Πιστεύετε ότι κάποιοι άλλοι θα αντιδρούσαν;

Νομίζω ότι κανένας πολιτικός που θέλει πραγματικά να προσφέρει δεν θα έμενε αμέτοχος. Υπάρχει βέβαια και η κατηγορία αυτών που φοβούνται να το αντιμετωπίσουν. Πρέπει να τολμήσουν να τα βάλουν μαζί τους.

Κάποιοι θα πουν ότι υπερβάλετε λόγω προεκλογικής περιόδου...

Αυτά τα πράγματα δεν είναι τώρα που τα είπα. Τα κατήγγειλα με συγκεκριμένες ημερομηνίες και έχω αποδείξεις για αυτό.

Επί διακυβέρνησης ΔΗΣΥ δεν έγιναν λάθη στην Αστυνομία;

Βεβαίως! Και τότε έγιναν φοβερά λάθη και αδικίες. Το θέμα είναι να αναγνωρίζεις τα λάθη σου και να είσαι έτοιμος να τα διορθώσεις. Δεν πρέπει να παραμένουμε προσκολλημένοι στο παρελθόν.

Λέτε για όλα αυτά οι πολίτες να γυρίζουν την πλάτη και σ' αυτές τις εκλογές;

Οι πολίτες κατανοούν και αντιλαμβάνονται. Ο κόσμος πράγματι προβληματίζεται από την κατάσταση και πού αυτή θα οδηγηθεί. Υπάρχει φοβερό πρόβλημα ασφάλειας. Όταν βλέπεις ότι τα μέτρα που έχεις πάρει είναι αναποτελεσματικά, πολύ απλά τα αναθεωρείς. Στόχος είναι πάντα να γίνεσαι πιο αποτελεσματικός και άμεσος στην αντιμετώπιση.

Αλήθεια, δεν σας έχει κουράσει όλη αυτή η κατάσταση και διεκδικείτε μια τρίτη πενταετία;

Όχι, αντίθετα μπορώ να σου πω ότι τώρα έχω πεισμώσει περισσότερο γιατί νομίζω ότι τέτοιες φωνές -και αναφέρομαι και σε άλλους συναδέλφους- πρέπει να ακουστούν ώστε να αντιμετωπιστεί η παρούσα κατάσταση. Ειλικρινά, πιστεύω πως αν δεν γίνει κάτι εγκαίρως, τα πράγματα θα είναι πολύ χειρότερα. Έχουν δημιουργήσει τέτοια οικονομική δύναμη που σε λίγο καιρό θα εξαγοράζουν πρόσωπα και κυβερνήσεις. Αλίμονο αυτού του τόπου αν φτάσουμε τα επίπεδα των Κορλεόνε.

Βλέπω σας αρέσει το ρίσκο...

Πάντα μιλούσα ελεύθερα και θέλω να συνεχίσω να το κάνω. Αν θα αρχίσω να φοβάμαι ή να σκέφτομαι διαφορετικά, πιστεύω δεν θα μπορώ να είμαι και στην πολιτική. Στα δύσκολα δοκιμάζεται κάποιος, και αυτό είναι από τα δύσκολα, το αναγνωρίζω. Εκείνο που χρειάζεται είναι να υπάρχει θέληση και αποφασιστικότητα.

Συμμερίζεστε την άποψη κάποιων ότι στην Κύπρο δεν υπάρχει πρόβλημα ναρκωτικών – όχι σε μεγάλο βαθμό τουλάχιστον;

Λυπούμαι να πω ότι τελευταία άκουσα πολιτικά πρόσωπα, στην προσπάθειά τους να δείξουν μια άλλη εικόνα, να λένε ότι δεν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Είναι ό,τι χειρότερο άκουσα. Μου έτυχε πολλές φορές να συναντήσω μητέρες απελπισμένες να κλαίνε και νέους που ζητούν βοήθεια για να μπουν σε ένα πρόγραμμα απεξάρτησης.

Η Πολιτεία πιστεύετε ότι τους βοηθάει;

Όχι. Πρώτα από όλα δεν έχουμε θεραπευτικά κέντρα. Το μόνο που υπάρχει είναι η Αγία Σκέπη και αποτελεί ιδιωτική πρωτοβουλία. Τα υπόλοιπα θεραπευτικά κέντρα δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες. Δεν υπάρχει νομοθεσία που να μπορεί να αντιμετωπίσει διαφορετικά τον χρήστη ναρκωτικών και να μην τον στείλει στη φυλακή, αλλά σε κέντρο απεξάρτησης.

Και η θέση σας για τα περιστατικά βίας στα γήπεδα; Και του πολιτικού αλλά και του φιλάθλου...

Στο θέμα της βίας στα γήπεδα έχει ο καθένας το μερίδιο της ευθύνης του. Η νομοθεσία που έχουμε είναι πλήρης και τώρα μέσα από αυτήν προσπαθούμε να διακρίνουμε τις αρμοδιότητες και τις ευθύνες του καθενός, την ώρα που η κάθε πλευρά προσπαθεί να επιρρίψει ευθύνες στην άλλη. Κανείς δεν έχει αναλάβει το μερίδιο της δικής του ευθύνης. Ανέλαβε μερικώς, αλλά το βασικότερο μένει εκεί. Αν δεν παραταθεί ο χρόνος της μεταβατικής περιόδου, από τις 3 Αυγούστου δεν θα έχουμε γήπεδα να παίζουν μπάλα εκτός από το ΓΣΠ, γιατί τα υπόλοιπα βάσει της νομοθεσίας θα είναι ακατάλληλα. Δεύτερον, υπάρχει η Αστυνομία που δυστυχώς δεν έχει ξεκαθαρίσει επακριβώς ποιο είναι το σχέδιο δράσης της σε κάθε αγώνα και παρατηρούνται διαφορετικές συμπεριφορές ανάλογα με τις ομάδες.

Δηλαδή μιλάμε ακόμα και για αναβολή της έναρξης του πρωταθλήματος;

Θα έρθουν όλοι επιτακτικά να ζητήσουν παράταση του χρόνου της μεταβατικής περιόδου και αναγκαστικά η νέα Βουλή θα τη δώσει, γιατί δεν γίνεται να μην ξεκινήσει το νέο πρωτάθλημα. Το λυπηρό είναι ότι πέρασε η μεταβατική περίοδος των τριών χρονών χωρίς να γίνουν αυτά που έπρεπε και εκείνα που υποσχέθηκαν κάποιοι να κάνουν.

Το πρόβλημα όμως παραμένει...

Και δεν θα λυθεί αν δεν αποφασίσει η Κυβέρνηση ότι πρέπει να εφαρμοστεί η νομοθεσία. Να πει ξεκάθαρα στην Αστυνομία ποιες είναι οι ευθύνες της, να απαιτήσει από την ΚΟΠ να ασκήσει πίεση στα σωματεία. Η Βουλή δεν μπορεί να το πράξει από μόνη της. Από τη μια θέλουμε να ξεκινήσει το νέο πρωτάθλημα κι από την άλλη δεν τολμάμε να αλλάξουμε την κατάσταση.

Δεν πρέπει όμως να θρηνήσουμε θύματα για να λάβουμε δραστικά μέτρα. Όπως δηλαδή συνέβη στην Αγγλία...

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας, αλλά φοβάμαι ότι έτσι όπως πάνε τα πράγματα, αργά ή γρήγορα θα φτάσουμε εκεί και θα διερωτόμαστε ποιος φταίει. Διότι σε μια τέτοια αποτυχία δεν θα βρεθεί κανένας να αναλάβει την ευθύνη. Θα πω μόνο ένα πράγμα: Μετά την απόσυρση του κανονισμού των επιτηρητών εν μια νυκτί, η ευθύνη για οτιδήποτε συμβεί στα γήπεδα θα είναι ευθύνη των κυβερνώντων.

Πείτε μου τώρα κάτι άλλο... Αισθάνεστε ότι στην οικογένειά σας αφιερώνετε αρκετό χρόνο; Και πώς συνηθίζετε να τον αξιοποιείτε;

Σίγουρα το να είσαι επαγγελματίας και βουλευτής είναι δύσκολο εγχείρημα. Προσπαθώ με τη σωστή οργάνωση και την επιλογή καλών συνεργατών να κερδίζω χρόνο και για την οικογένειά μου. Για μένα είναι μεγάλη υπόθεση να ακούω Bob Dylan παρέα πια με τις κόρες μου, που είναι 19 και 14 χρονών. Από την εποχή του Σκορπιού, που τον ακούγαμε, μέχρι και τώρα εξακολουθεί να με παρασέρνει.

Κι όταν θέλετε να ξεφύγετε και να χαλαρώσετε τι κάνετε συνήθως;

Κάθε Σάββατο βρίσκομαι για καφέ με 4-5 καλούς φίλους και χαλαρώνουμε. Επίσης, πηγαίνω στο γήπεδο και παρακολουθώ ανελλιπώς τους εντός έδρας αγώνες του ΑΠΟΕΛ, που είναι η ομάδα μου, ενώ τους εκτός έδρας συνήθως τους βλέπω σε μπιραρία με καλή παρέα.